Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΩΝ
ΕΠΟΤΕΛΕΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΓεΣΥ
Στο πλαίσιο της εξαγγελίας της εισαγωγής του ΓεΣΥ τον επόμενο χρόνο εντατικοποιούνται οι συναντήσεις και οι συζητήσεις και δικαιωματικά και αναμενόμενα αναμείχθηκαν και τα ΜΜΕ.
Τις τελευταίες μέρες διαβάσαμε στις εφημερίδες δηλώσεις τόσο από τον Υπουργό Υγείας, όσο από τον Πρόεδρο του Οργανισμού Υγείας – ΟΑΓ – με τις οποίες καθιστούν εκ προοιμίου σαφές, ότι αν τελικά δεν εφαρμοστεί το ΓεΣυ, οι ευθύνες θα ανήκουν σε κάποιους άλλους.
Δεν έχουμε σε καμιά περίπτωση καμιά διάθεση αντιπαράθεσης ούτε με το Υπουργείο Υγείας, ούτε με τον ΟΑΥ, ούτε με κανένα άλλο εμπλεκόμενο φορέα.
Εκείνο όμως που οφείλουμε ως ηγεσία του ιατρικού κόσμου, είναι να καταστήσουμε σαφές και να ξεκαθαρίσουμε τις θέσεις μας. Και πρέπει, ως καθηκόντως οφείλουμε έναντι των ιατρών που εκπροσωπούμε, να το κάνουμε αποφασιστικά, κατανοητά και ξεκάθαρα, με κάθε νόμιμο μέσο και κόσμιο τρόπο.
Πρέπει να στείλουμε προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα ότι τα σοβαρά προβλήματα, οι χρόνιες ελλείψεις, τα συσσωρεμένα λάθη και οι καταστροφικές παραλήψεις, που αποτελούν εμπόδια για την επιτυχή εφαρμογή του ΓεΣΥ, δεν έχουν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό με τους ιατρούς. Αν οι ιατροί φέρουν ένα μερίδιο ευθύνης για τη μη εφαρμογή μέχρι σήμερα ενός λειτουργικού Γενικού Εθνικού Σχεδίου Υγείας, τότε το μερίδιο αυτό είναι ελάχιστο, αν όχι μηδαμινό.
Μια σοβαρή πρόνοια, που αποτελεί για τον ιατρικό κόσμο κόκκινη γραμμή και απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή εφαρμογή του ΓεΣΥ είναι η ολοκλήρωση της αυτονόμησης των δημόσιων νοσηλευτηρίων .Η θεμελιώδης αυτή προϋπόθεση όχι μόνο δεν έχει ακόμη ικανοποιηθεί, αλλά σύμφωνα με τα δεδομένα τολμούμε μετά λύπης αλλά συγχρόνως με σαφήνεια και τόλμη να διατυπώσουμε τον ισχυρισμό ότι κάτι τέτοιο δεν διαγράφεται στον ορίζοντα τα επόμενα μερικά χρόνια.
Έτσι τα αντί να δημόσια νοσηλευτήρια αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του σχεδίου, αποτελούν το μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της εφαρμογής του.
Αποτέλεσμα της μη έγκαιρης οικονομικής και λειτουργικής αυτονόμησής τους, είναι η θλιβερή πραγματικότητα, ότι περιορίζονται στο ελάχιστο οι πιθανότητες εφαρμογής ενός επιτυχημένου και λειτουργικού σχεδίου Υγείας τουλάχιστο μέσα στα επόμενα μερικά χρόνια και σύμφωνα πάντοτε με την ισχυρή προσωπική μου άποψη, ούτε κατά τη διάρκεια της θητείας της σημερινής κυβέρνησης θα γίνει κατορθωτή.
Τα δημόσια νοσηλευτήρια αντί να αποτελούν σήμερα τη βάση, τη ραχοκοκαλιά για την εφαρμογή του ΓεΣΥ, αποτελούν υδροκέφαλους μηχανισμούς διασπάθισης χρημάτων, αποτελούν τη Λερναία Ύδρα και μάλιστα χωρίς την παρουσία κανενός Ηρακλή.
Δεν θα αριθμήσουμε τα προβλήματα και τις δυσκολίες για την εφαρμογή ενός λειτουργικού και βιώσιμου ΓεΣΥ.
Είναι στο αναντίρρητο γεγονός, ότι για τη μη αυτονόμησή τους, ,παρά το γεγονός ότι οι εκάστοτε κυβερνώντες εδώ και πολλές δεκαετίες εξήγγελλαν την εφαρμογή του ΓεΣΥ και το περιλάμβαναν ανελλιπώς και πανηγυρικώς στα προεκλογικά τους προγράμματα και τις ψηφοθηρικές τους υποσχέσεις, οι ιατροί δεν φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
Στους έστω μερικούς ανεύθυνους συκοφάντες που σπέρνουν ζιζάνια ότι τάχατες οι ιατροί ως συνήθως συμπεριφέρνονται ως παμφάγα ανάλγητα ζώα και το μόνο τους ενδιαφέρον είναι η οικονομική τους ευμάρεια, πρέπει να απαντήσουμε με σαφήνεια ότι σε όλες τις διαπραγματεύσεις που είχαμε το μόνο θέμα που δε συζητήθηκε ακόμη είναι … η αμοιβή των ιατρών.
Αμφιβάλλω ότι μπορεί να βρεθεί σήμερα οποιαδήποτε επαγγελματική ομάδα στη κυπριακή σύγχρονη κοινωνία, που συζητεί για χρόνια ένα επαγγελματικό σχέδιο, χωρίς να γνωρίζει το ύψος των απολαβών των μελών της.
Δρ Βάσος Θ. Οικονόμου
Πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου Αμμοχώστου «ΓΑΛΗΝΟΣ»
Πρόεδρος Επιτροπής Δεοντολογίας
Μέλος του Συμβουλίου Ιατρικού Σώματος
