ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ
Η ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΠΙΔΗΜΙΑ
Το 1492 οι ναύτες του Χριστόφορου Κολόμβου αντίκρισαν με έκπληξη τους ιθαγενείς της Κούβας να εισπνέουν καπνό που προερχόταν από καιγόμενα ξηρά φύλλα σε ιεροτελεστίες και να βρίσκονται σε κατάσταση αλλοφροσύνης. Το φυτό από το οποίο προέρχονταν τα φύλλα οι ιθαγενείς ονόμαζαν πετούν. Τα ξηρά φύλλα του καπνού σε μεταγενέστερο στάδιο τα τοποθετούσαν σε πίπα ή τα τύλιγαν σε κυλινδρικό σχήμα και τα τοποθετούσαν σε σωλήνα από τα οποία κάπνιζαν και του έδωσαν το όνομα ταμπάκο.
Οι σπόροι του καπνού μεταφέρθηκαν στη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία σχεδόν ταυτόχρονα.
Το 1556 ο πρεσβευτής της Γαλλίας στη Λισσαβόνα Jean Nicot, έστειλε στη βασίλισσα των Μεδίκων καπνό με τη συμβουλή να καπνίσει τόσο η ίδια όσο και υιός της για να ανακουφιστούν από ισχυρούς πονοκεφάλους. Από το όνομα του πρόεκυψε ξη λέξη «νικοτίνη».
Στην Ελλάδα άρχισε το κάπνισμα τον 18 αιώνα.
Στα αρχικά του στάδια καταπολεμήθηκε από το κράτος και την ηγεσία της εκκλησίας.
Στη βιβλιοθήκη του Αγίου Όρους μπορεί κανείς να διαβάσει σε παλιά βιβλία, ακόμη και αφορισμούς των καπνιστών από τους Πατριάρχες και Πατέρες της εκκλησίας.
Μερικοί σουλτάνοι επέβαλαν και θανατική ποινή στους καπνιστές.
Αρκετά χρόνια το κάπνισμα δεν διαδόθηκε. Με τα χρόνια όμως και με την εξέλιξη η οποία ως γνωστό δεν συνοδεύεται μόνο με καλά διαδόθηκε σε σημείο που σήμερα αποτελεί τεράστιο πρόβλημα.
Αυτά όσον αφορά την προέλευση του καπνού.
Στον καπνό του τσιγάρου περιέχονται ή παράγονται κατά την καύση περισσότερες από 4.000 διαφορετικές ουσίες. Από τις ουσίες αυτές οι περισσότερες προκαλούν βλάβη στον οργανισμό. Από αυτές τη μεγαλύτερη τοξική δράση παρουσιάζουν το μονοξείδιο του άνθρακα, η νικοτίνη και η πίσσα. Τα πιο σημαντικά συστατικά που παράγονται με την καύση του ανήκουν στην κατηγορία των αλκαλοειδών με κύριο εκπρόσωπο την νικοτίνη. Τα αλκαλοειδή είναι αζωτούχες ουσίες φυτικής προέλευσης που δρουν στο Νευρικό Σύστημα.
Μερικές γνωστές αλκαλοειδείς ουσίες είναι: η μορφίνη κοκαΐνη, η στρυχνίνη και η καφεΐνη.
Στη φυσική της μορφή η νικοτίνη είναι άχρωμο έλαιο πικρό και καυτερό που σκουραίνει όταν εκτεθεί στον αέρα.
Διαλύεται εύκολα στο νερό και το σάλιο και κατά συνέπεια καταλήγει από το στόμα στο αίμα με μεγάλη ταχύτητα και σε μεγάλη ποσότητα.
6 σταγόνες της αν δοθούν με ένεση σε σκύλο τον σκοτώνουν αμέσως.
Ένα άλογο σκοτώνεται με τον ίδιο τρόπο με 8 σταγόνες.
Το μονοξείδιο του άνθρακα ,ένα βασικό παράγωγο της καύσης είναι ένα αέριο βλαβερό για τον οργανισμό.
Μπορεί να προκαλέσει μέχρι και το θάνατο σε περίπτωση υπερβολικής δόσης. Σε ένα μη καπνιστή το ποσοστό του μονοξείδιο του άνθρακα στο αίμα κυμαίνεται γύρω στο 1% ενώ σε ένα καπνιστή φτάνει το μέχρι το 6%.
Το μονοξείδιο του άνθρακα ενώνεται με την αιμοσφαιρίνη, σχηματίζοντας την ανθρακοαιμοσφαιρίνη και εμποδίζει τη δημιουργία οξυγονοαιμοσφαιρίνης, της ένωσης του οξυγόνου με την αιμοσφαιρίνη. Περιορίζει έτσι τη μεταφορά του οξυγόνου. Η χημική ένωση του με την αιμοσφαιρίνη είναι πολύ πιο ισχυρή και διαρκής από την αντίστοιχη ένωση του οξυγόνου με την αιμοσφαιρίνη.
Δοθέντος του γεγονότος ότι η αιμοσφαιρίνη που περιέχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες σε όλα τα όργανα και όλους τους ιστούς, είναι εύκολο να διανοηθεί κανείς σε τι μειονεκτική θέση βρίσκεται ο καπνιστής που έχει συνεχώς αυξημένη ποσότητα ανθρακοαιμοσφαιρίνης στο αίμα του, σε βάρος της οξυαιμοσφαιρίνης. Δεν είναι λοιπόν υπερβολή αν ισχυριστεί κανείς ότι ο καπνιστής βρίσκεται σε μια συνεχή μειονεκτική θέση συγκριτικά με τον μη καπνιστή, σε μια συνεχή τοξικότητα. Με μόνο το μηχανισμό της συνεχώς αυξημένης ανθρακοαιμοσφαιρίνης στο αίμα και της δικαιολογημένης υποξαιμίας, ερμηνεύεται η ευκολότερη και γρηγορότερη κόπωση του καπνιστή, η αυξημένη του νοσηρότητα και φυσικά και η αυξημένη του θνησιμότητα.
Το κάπνισμα με τη μορφή που πήρε σήμερα αποτελεί τον υπ΄αριθμό ένα δημόσιο κίνδυνο και αδιαμφισβήτητα την μεγαλύτερη αναστρέψιμη κακή μέχρι καταστροφική συνήθεια.
Η εξάρτηση από το κάπνισμα, γιατί έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται, αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου, η οποία μπορεί να προληφθεί.
Θα αναφέρω μόνο μερικά συνταρακτικά στοιχεία που μιλούν από μόνα τους.
- Στην ηλικία μεταξύ 35 και 69 ετών υπολογίζεται ότι το κάπνισμα φέρει την ευθύνη για το 45% όλων των θανάτων, το 90-95% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα, το 75% των θανάτων από αποφρακτική νόσο των πνευμόνων, το 35 % των θανάτων από καρδιαγγειακή νόσο.
- Σύμφωνα με την εκτίμηση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας 1.300.000 άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω είναι καπνιστές αντιπροσωπεύοντας το 1/3 του πληθυσμού της γης. Παγκόσμια έχει καταγραφεί ότι το 47% των ανδρών και το 12% των γυναικών καπνίζουν.
- Κάθε τσιγάρο που καπνίζει ο συστηματικός καπνιστής του αφαιρεί 5 ½ λεπτά από τη ζωή μας.
- Κάθε δέκα 10 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος πεθαίνει στη γη εξαιτίας του καπνίσματος.
- Οι μη καπνιστές στατιστικά ζουν από 4 μέχρι 8 χρόνια περισσότερο από τους καπνιστές.
- Το 1994 υπήρξαν 3 εκατομμύρια θύματα από ασθένειες και συνέπειες που έχουν άμεση και απόλυτη σχέση με την βλαπτική επίδραση του καπνίσματος στον ανθρώπινο οργανισμό. Με η τα σημερινά δεδομένα και αν ακολουθηθεί η πορεία που προδιαγράφεται, το 2025 αναμένεται να ξεπεράσουν τα 10 εκατομμύρια.
- Oι καπνιστές έχουν 70 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν καρκίνο του πνεύμονα συγκριτικά με τους μη καπνιστές και πολύ περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο της γλώσσας, των χειλιών, της στοματικής κοιλότητας, του στομάχου, του παγκρέατος, της ουροδόχου κύστης και των νεφρών.
- Έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ισχαιμική καρδιόπαθεια με αποκορύφωμα την καρδιακή ανεπάρκεια ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου, αυξημένες πιθανότητες να υποφέρουν από ισχαιμία του εγκεφάλου και πολλών άλλων οργάνων, με κύριο εκπρόσωπο αναφορικά με την κλινική σημασία εκτός της καρδίας τον εγκέφαλο και τα κάτω άκρα. Αποκορύφωμα των παθολογικών καταστάσεων για τις οποίες αδιαμφισβήτητα ευθύνεται αν όχι απόλυτα, σε μεγάλο βαθμό η βλαπτική επίδραση του καπνού, είναι το εγκεφαλικό επεισόδιο, είτε ως αποτέλεσμα θρόμβωσης, είτε ως αποτέλεσμα αιμορραγίας και η ισχαιμία των άκρων με αποκορύφωμα την γάγγραινα.
- Αρκετά χρόνια τώρα γνωρίζουμε ότι τα παιδιά των γυναικών που καπνίζουν έχουν περισσότερες πιθανότητες να γεννηθούν με ανωμαλίες και να παρουσιάσουν ασθένειες, όπως είναι το άσθμα.
- Επίσης είναι στατιστικά αποδεκτό ότι τα παιδιά των μητέρων που καπνίζουν έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να έχουν χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης συγκριτικά με παιδιά από μητέρες μη καπνίστριες.
Άρα λοιπόν, αν η παρουσία εγκύου σε χώρο καπνιστών, μπορεί να χαρακτηριστεί ως αμέλεια και απερισκεψία, το ενεργητικό κάπνισμα της εγκύου άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί έγκλημα.
- Επίσης είναι αποδεκτό σήμερα και τεκμηριωμένο ότι ο καπνός επιδρά αρνητικά στη σεξουαλική ορμή και αποδοτικότητα τόσο των ενεργητικών όσο και των παθητικών καπνιστών.
- Από το κάπνισμα πεθαίνουν τέσσερεις φορές περισσότεροι άνθρωποι από όσους πεθαίνουν μαζί από :
Τροχαία ατυχήματα.
Ασθένειες από κατάχρηση αλκοόλ.
Ναρκωτικά.
Αυτοκτονίες.
Η Ελλάδα μέχρι πριν ένα περίπου χρόνο είχε το θλιβερό προνόμιο να είναι πρώτη σε καπνιστές σε όλη την Ευρώπη μέχρι που εντάχθηκε η Κύπρος και της πήρε τα σκήπτρα. Νάτους, νάτους τους …πρωταθλητές!
Η Κύπρος, σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα και στοιχεία – καθότι είναι μια κατάσταση ρευστή με συχνές αλλαγές- είναι αν όχι η πρώτη μια από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης χώρα στην Ε.Ε. στο κάπνισμα !
Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο δεν υστερούμε.
To Yπουργείο Υγείας της Κύπρου πραγματοποίησε μιαν αξιόλογη μελέτη για το κάπνισμα την περίοδο Νοέμβριος – Δεκέμβριος 1997 και κάλυψε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1967 ατόμων και των δύο φύλων από 15 ετών και άνω που προήλθε από 803 επιλεγμένα νοικοκυριά από όλη την Κύπρο.
Η μελέτη αυτή μα έδωσε σημαντικά στοιχεία που δικαιώνουν την πρώτη θέση που κατέχουμε παγκοσμίως.
Ένα ποσοστό 23,1% επί του συνολικού πληθυσμού είναι καπνιστές και κατά φύλο το 38,5% των ανδρών και το 7,6% των γυναικών είναι καπνιστές.
Η βαρύτητα του καπνίσματος για μεν τους άνδρες φτάνει κατά μέσο όρο τον αριθμό των 27,1 τσιγάρων ημερησίως, για δε τις γυναίκες ο αντίστοιχος αριθμός είναι 18,6.
Έχει βρεθεί στατιστικά ότι υπάρχει σχέση του επιπέδου καπνίσματος και της ηλικίας έναρξης.
Όσο πιο νωρίς αρχίσει κανείς το κάπνισμα τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να γίνει βαρύς καπνιστής.
Η ηλικία έναρξης του καπνίσματος υπολογίστηκε κατά μέσο όρο στα 18,1 έτη με τους άνδρες καπνιστές να αρχίζουν κατά μέσο όρο 4 χρόνια νωρίτερα. Κατά μέσο όρο η ηλικία έναρξης του καπνίσματος στους άνδρες κυμαίνεται στο 17,49 έτος και στις γυναίκες στο 21,38 έτος της ηλικίας.
Ένα ποσοστό 12,2% είναι πρώην καπνιστές, ενώ το 39,4% δεν κάπνισε ποτέ. Οι περιστασιακοί καπνιστές υπολογίστηκαν στο 2,1%.
Το ψηλότερο ποσοστό καπνιστών 32,5% εντοπίστηκε στην ηλικία 35 -44 ετών και ακολουθεί η κατηγορία 25-34 ετών με 30,8%.
Η μελέτη δεν εντόπισε μεγάλες διαφορές μεταξύ των καπνιστών που κατοικούν σε αστικές συγκριτικά με τους καπνιστές των αγροτικών περιοχών.
Ένα ποσοστό 52,9% εξέφρασαν την επιθυμία να σταματήσουν το κάπνισμα και από αυτούς ένα ποσοστό 42,2% έκαναν προσπάθεια τον τελευταίο χρόνο.
Η ιατρική συμβουλή αποδείχθηκε σημαντικός παράγοντας στο να εκφράσουν την επιθυμία να σταματήσουν το κάπνισμα και να προχωρήσουν και στην προσπάθεια.
Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που προσπάθησαν να σταματήσουν το κάπνισμα( 36.4%), ανήκει στην ηλικιακή κατηγορία των 25-34 ετών.
Το επίπεδο γνώσεων του πληθυσμού σχετικά με την βλαπτική επίδραση του καπνίσματος είναι αρκετά ψηλό, ψηλότερο μεταξύ των μη καπνιστών.
Ο κυριότερος λόγος που καταγράφηκε για την έναρξη του καπνίσματος είναι η επίδραση της κοινωνικής συναναστροφής και η περιέργεια.
Οι κυριότεροι λόγοι συνέχισης του καπνίσματος είναι η «απόλαυση» που παρέχει το κάπνισμα και η «χαλάρωση» από τα προβλήματα της καθημερινότητας.
Η οικογένεια αποδείχθηκε ότι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο αναφορικά με την έναρξη του καπνίσματος στις ηλικίες των 15-19 και 25-34. Ένα ποσοστό καπνιστών 78,6% στην πρώτη ηλικιακή κατηγορία αναφέρει ύπαρξη καπνιστών στην οικογένεια και στη δεύτερη ηλικιακή κατηγορία των 25-34 ετών το ποσοστό αυτό κυμαίνεται στο 34,6%.
Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και των στοιχείων της μελέτης πιστοποίησε ότι ναι υπάρχει πρόβλημα με το κάπνισμα στην Κύπρο και μάλιστα σοβαρό και χρίζει άμεσης, συνεχούς, οργανωμένης και επίμονης προσπάθειας αναστροφής της θλιβερής παγκόσμια πρωτιάς μας στο κάπνισμα.
Το πιο απογοητευτικό συμπέρασμα της αξιόλογης μελέτης του Υπουργείου είναι το στατιστικό αποτέλεσμα για το κάπνισμα μεταξύ των ιατρών.
Με βάση ερωτηματολόγιο που στάλθηκε σε όλους τους ιατρούς και τις απαντήσεις που δόθηκαν από το 60% μόνο, ένα ποσοστό 23,8% των ανδρών ιατρών και ένα ποσοστό 15,5% των ιατρών γυναικών είναι καπνιστές! Το γενικό στατιστικό στοιχείο που αφορά όλους τους καπνιστές είναι 38,5% για τους άνδρες και 7.5% για τις γυναίκες.
Οι άνδρες ιατροί καπνίζουν κατά μέσο όρο 20,4 τσιγάρα και οι γυναίκες ιατροί 12,6.
H μελέτη αυτή έφερε στο φως σημαντικά στατιστικά στοιχεία που βοήθησαν στη δημιουργία μιας σωστής εικόνας αναφορικά με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε μια από τις πρώτες χώρες στον κόσμο στο κάπνισμα.
Μπορούμε να ισχυριστούμε με άνεση ότι τα ακόλουθα θλιβερά συμπεράσματα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
- Nαι έχουμε πρόβλημα με το κάπνισμα στην Κύπρο.
- Ναι δυστυχώς το κάπνισμα είναι διαδεδομένο και σε νεαρής ηλικίας άτομα και σε μαθητές, αλλά και σε μαθήτριες. Για τους μαθητές αυτούς και τις μαθήτριες θεωρείται μαγκιά το κάπνισμα. Για τους μεν μαθητές θεωρείται ένδειξη πρόωρου και ενισχυμένου ανδρισμού, για δε τις μαθήτριες ως ένδειξη απόλυτης χειραφέτησης και ισότητας με το «ισχυρό» φύλο.
- Ναι ακολουθούμε ως αναπτυσσόμενη χώρα την εσφαλμένη διαδρομή και την βλαπτική πεπατημένη των προηγμένων χωρών. Ακολουθούμε δηλαδή την πορεία που είχαν οι προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες πριν από μερικές δεκαετίες.
- Στην Κύπρο όλες οι δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής, καλές ή κακές, όπως είναι και το κάπνισμα, διέπονται από μια και ζημιογόνα μέχρι καταστροφική έλλειψη σοβαρότητας και αυστηρότητας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ερμηνεύεται και η σε μεγάλο βαθμό αδυναμία της εφαρμογής του νόμου και της τάξης. Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει πρόβλημα με τη νομοθεσία και μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί η νομοθεσία μας να είναι αυστηρότερη από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
- Η αδυναμία μας εκδηλώνεται την εφαρμογή και την τήρηση των νόμων.
Σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετώπισαν πριν από εμάς το πρόβλημα με σοβαρότητα και αυστηρότητα, πέτυχαν σημαντική μείωση του καπνίσματος.
Θεωρώ σκόπιμο να μεταφέρω μερικά από τα πιο σημαντικά συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν.
Αποφασιστικής σημασίας παράγοντες που βοήθησαν στο να σταματήσουν αρκετοί το κάπνισμα και πολλοί να μην αρχίσουν καθόλου να καπνίζουν, είναι oι ακόλουθοι :
α/ η μείωση των καπνιστών κυρίως μεταξύ των ιατρών, αλλά και των εκπαιδευτικών και γενικά των ατόμων εκείνων που είναι ή πρέπει να είναι πρότυπα για τους νέους,
β/ η σωστή προβολή της αντικαπνιστικής εκστρατείας μέσω των Μ.Μ.Ε. και κυρίως της πανίσχυρης τηλεόρασης,
γ/ η σωστή, επίμονη και συνεχής ενημέρωση, αρχίζοντας από το σπίτι, το νηπιαγωγείο και το δημοτικό και περνώντας στο Γυμνάσιο, στο στρατό, στο κολλέγιο, στο πανεπιστήμιο και στους χώρους εργασίας. Η δυναμική επέμβαση της κοινωνίας σε όλα τα στάδια της ηλικίας της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας στη σωστή διαμόρφωση του χαρακτήρα του νέου.
Τα τρία αυτά σημαντικά σημεία είναι μερικά από τα αδύνατα μας σημεία στα οποία πρέπει να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας. Πρέπει να τους δώσουμε ιδιαίτερη σημασία και να καταβληθούν επίμονες και επίπονες προσπάθειες για να περιορίσουμε την άσχημη και βλαπτική για την υγεία μας κακή συνήθεια του καπνίσματος και να μπορέσουμε έτσι να μιμηθούμε και να ακολουθήσουμε τις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Με τον τρόπο αυτό θα ανατρέψουμε τη θλιβερή ιδιότητα που εδώ και αρκετές δεκαετίες αναπτύξαμε. Να μιμούμαστε με σχετική ευκολία τα κακά των Ευρωπαίων και να αποφεύγουμε να μιμηθούμε τα καλά και τα προτερήματά τους.
Οι Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας, ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος και οι άλλοι φορείς Υγείας, όπως είναι η Καρδιολογική Εταιρεία, η Πνευμονολογική Εταιρεία, η Ογκολογική Εταιρεία, ο Παγκύπριος Οδοντιατρικός Σύλλογος, ο Αντικαρκινικός Σύνδεσμος, ο Σύνδεσμος Καρδιοπαθών και Φίλων, η Νοσηλευτική Σχολή, η Κίνηση μη Καπνιστών, ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Επισκεπτών Υγείας, ο Παγκύπριος Φαρμακευτικός Σύνδεσμος, πρέπει να συντονίσουν τις προσπάθειές τους στο δύσκολο αγώνα κατά του μεγαλύτερου προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα, με πρωτοπόρο την Κύπρο.
Το Υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί και δεν πρέπει να απουσιάσει από κανένα σημείο του αγώνα αυτού, γιατί είναι απόλυτα τεκμηριωμένο και φυσικά καθολικά αποδεκτό ότι οι πιο ευάλωτη ηλικία έναρξης του καπνίσματος είναι η ηλικία των 15 μέχρι 25 ετών.
Τον επόμενο μήνα θα εντατικοποιηθούν οι οργανωμένες προσπάθειες των πιο πάνω φορέων στον κοινό αγώνα κατά του καπνίσματος και θα κορυφωθούν τη συμβολική ημέρα της 31 Μαΐου,που ορίστηκε από τη Διεθνή Οργάνωση Υγείας ως η Παγκόσμια Μέρα μη Καπνίσματος.
Ας εργαστούμε λοιπόν ο καθένας από το δικό του πόστο και τις δικές του δυνάμεις και δυνατότητες όσο μικρές ή μεγάλες και να είναι για να προσθέσουμε το δικό μας χαλικάκι στον τιτάνιο αγώνα κατά του καπνίσματος.
Όλοι μπορούμε και όλοι πρέπει να συνεισφέρουμε.
Η συμμετοχή στον κοινό αγώνα κατά του καπνίσματος είναι καθήκον όλων μας.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια εντάσσεται και αυτή η μικρή δημοσίευση για το κάπνισμα και τις καταστροφικές του συνέπειες στα πολυτιμότερα ανθρώπινα αγαθά, τη ζωή και την υγεία.
Αν έχω πείσει μερικούς να μη δοκιμάσουν ποτέ να καπνίσουν, ή έχω πείσει μερικούς καπνιστές ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουν να σταματήσουν το κάπνισμα αισθάνομαι απόλυτα ευτυχής. Αισθάνομαι αυτό που πρέπει όλοι οι γιατροί να αισθάνονται.
Οι γιατροί μπορούν και πρέπει να γίνουν οι σημαιοφόροι του αγώνα κατά της μάστιγας του καπνίσματος και μέσω διαλέξεων και δημοσιεύσεων, αλλά κυρίως μέσα από την καθημερινή τους δουλειά. Πρέπει να αποτρέπουν τους νέους να καπνίσουν και να προτρέπουν τους καπνιστές να σταματήσουν το κάπνισμα.
Κεφαλαιώδους σημασίας θεωρώ την αδήριτη ανάγκη να ΜΗΝ καπνίζει κανένας γιατρός ΠΟΤΕ. Μόνο έτσι θα γίνει πειστικός όταν συμβουλεύει και μόνο τότε θα είναι σεβαστή η συμβουλή και η άποψή του από τον καπνιστή που τον έχει ανάγκη.
Τον έχει γιατί ο καπνιστής πάσχει.
Το κάπνισμα είναι ασθένεια και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί και ο καπνιστής είναι ασθενής και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Και μάλιστα να αντιμετωπιστεί από γιατρό που ΔΕΝ καπνίζει.
Αν μη τι άλλο λοιπόν θέλω να πιστεύω ότι προβλημάτισα κάποιους και αν είναι έτσι θεωρώ ότι πέτυχα να προσθέσω το δικό μου μικρό λιθαράκι στον τιτάνιο αγώνα κατά του καπνίσματος.
Δρ Βάσος Θ. Οικονόμου
Παθολόγος – Καρδιολόγος
Εκπρόσωπος του Π.Ι.Σ.( Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου)
στον Κ.Ε.Σ.Α.Κ. (Κυπριακός Εθνικός Συνασπισμός για την Αντιμετώπιση του Καπνίσματος)
